Oznakowanie i wszystkie informacje, jakie muszą znaleźć się na żywności i środkach spożywczych reguluje ustawa z 25 sierpnia 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Zawiera ona wykaz informacji, symboli, znaków towarowych i elementów graficznych, które muszą lub mogą być umieszczone na opakowaniu, etykiecie lub ulotce i obwolucie produktu spożywczego.
Wszystkie produkty i środki spożywcze muszą mieć zawarte na opakowaniu, określone w ustawie informacje. Są to:
– nazwa żywności,
– kraj pochodzenia oraz nazwa i adres producenta,
– spis wszystkich składników użytych w procesie produkcji, w kolejności od największej ich zawartości do najmniejszej,
– informacja o wartości energetycznej, zawartości białka, węglowodanów, tłuszczów i soli w produkcie w przeliczeniu na 100 gramów i jedną rekomendowaną porcję,
– informacja o alergenach (m.in. zawartość lub śladowe ilości pszenicy, ryb, orzechów, jaj, soi, gorczycy).
Producenci często umieszczają na produktach spożywczych oświadczenia żywnościowe i żywieniowe. Pierwsze informują o szczególnych właściwościach odżywczych produktu np. „zawiera wysoką zawartość wapnia”, „stanowi źródło błonnika pokarmowego”.
Oświadczenia zdrowotne, które znaleźć można produktach spożywczych, informują, że istnieje naukowo potwierdzony związek między zawartymi w żywności składnikami odżywczymi, a ich wpływem na zdrowie np. „wapń wzmacnia kości i zęby”, „kwas foliowy zmniejsza ryzyko wystąpienia wad cewy rozwojowej u płodu”. W ostatnim czasie modnym i coraz częściej używanym terminem stał się „detox”. Aspekty prawne umieszczania tej informacji na produktach spożywczych doskonale przedstawia artykuł na stronie https://atm.legal/pl/okreslenie-detoks-a-oswiadczenie-zdrowotne-analiza-prawna/.
Zarówno oświadczenia żywieniowe, jak i zdrowotne, które muszą lub których zastosowanie jest dozwolone, są ściśle określone w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych.
