Badania NDT są stosowane do określenia integralności strukturalnej materiału lub produktu. Są one nieniszczącą metodą badań, która wymaga minimalnego przygotowania próbki i może być wykonana in-situ, bez usuwania lub zmiany powierzchni lub wnętrza próbki. Badania NDT jest wykonywana na różnych materiałach, w tym na metalach, ceramice i kompozytach.
Jest to najstarsza forma badań NDT stosowana do badania wad wizualnych, takich jak pęknięcia lub korozja. Nie jest bardzo dokładna, ale może wykryć wiele różnych rodzajów uszkodzeń, które mogą pomóc w określeniu, czy dany przedmiot jest wystarczająco bezpieczny do użycia, czy nie.
Test ten jest używany do znalezienia wad powierzchniowych i prawie powierzchniowych, takich jak pęknięcia i korozja. Może wykryć bardzo małe defekty, często tak małe jak 0,002 cala (0,05 mm). Zazwyczaj stosuje się ją do materiałów żelaznych, takich jak stal lub żeliwo.
W tym badaniu wykorzystuje się dwie ciecze – nieprzezroczystą, która wypełnia puste przestrzenie lub pęknięcia w materiale oraz kontrastujący barwnik fluorescencyjny, który wysycha w tych przestrzeniach lub pęknięciach. Kiedy płynny penetrant wysycha, pozostawia na powierzchni materiału wzór kropek, które wskazują na wady. Badanie płynnym penetrantem jest powszechnie stosowane w przypadku metali nieżelaznych, takich jak stopy aluminium lub stopy miedzi; materiałów kompozytowych, takich jak żywica epoksydowa z grafitem lub żywica fenolowa; tworzyw sztucznych, takich jak akryl.
